Witamy na stronie Open Mind Swarzędz

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.

TERAPIA RĘKI

Precyzyjne ruchy rąk należą do najbardziej skomplikowanych. Od rozwoju motoryki małej zależny jest pomyślny rozwój umiejętności samoobsługi, rysowania, pisania i artykulacji, a także szeroko pojętej komunikacji. Podstawowym założeniem wychowania każdego dziecka jest stworzenie mu możliwie najkorzystniejszych warunków wszechstronnego rozwoju i przygotowanie go do podjęcia w pełni samodzielnego życia. Niestety, czasem na drodze rozwoju dziecka pojawiają się różne trudności, które sprawiają, że to przygotowanie staje się bardzo trudne, a nierzadko nawet niemożliwe. Bardzo ważna jest umiejętność jak najszybszego dostrzeżenia pojawiających się kłopotów, ponieważ im wcześniej zostanie podjęta profesjonalna interwencja, tym większe są szanse na całkowite ich pokonanie.

Ręka, jako wyspecjalizowany narząd, odpowiedzialna jest w naszym ciele za wiele funkcji. Jej doskonałość polega na tym, że służy nam jako silne narzędzie do popychania, podnoszenia ciężarów, siłowania się a jednocześnie potrafi wykonywać bardzo precyzyjne i skomplikowane ruchy jak szycie czy pisanie. Taka szeroka specjalizacja kończyn sprawia, że to w głównej mierze ich sprawność decyduje o poziomie funkcjonowania każdego człowieka. To wskazuje dobitnie na ogromne znaczenie funkcjonalne ręki w naszym życiu. Jeśli mamy sprawne ręce, potrafimy wykonać dookoła siebie większość czynności, co sprawia, że jesteśmy dużo bardziej niezależnie od innych osób.
O deficytach w zakresie funkcjonowania rąk można mówić w bardzo szerokiej skali: od całkowitych niezdolności do kontrolowania ich ruchów, do drobnych trudności grafomotorycznych. Na każdym etapie warto proponować dziecku odpowiednie oddziaływania tak, aby wypracować z nim możliwie najlepszą sprawność, co automatycznie przekłada się na jakość jego życia.

Niepokojące objawy, które mogą wskazywać na zaburzenia małej motoryki :
– dziecko niechętnie podejmuje czynności manualne (malowanie, lepienie z plasteliny, układanie drobnych przedmiotów),
– dziecko ma problemy z nauką czynności samoobsługi (ubieranie, wiązanie sznurowadeł, zapinanie guzików),
– dziecko ma wyraźnie obniżone lub podwyższone napięcie mięśniowe w obrębie kończyny górnej i obręczy barkowej,
– dziecko ma problemy z koordynacją obu rąk podczas zabaw manipulacyjnych,
– dziecko wykonuje czynności wymagające dużej precyzji zbyt wolno lub za szybko i niedbale,
– szybkość ruchów dziecka nie jest dostosowana do zadania,
– nie lubi dotykać nowych i różnorodnych faktur,
– dostarcza sobie dodatkowych doznań proprioceptywnych i domaga się zdecydowanego i mocnego ucisku dłoni np. siada na własnych dłoniach, bardzo mocno zaciska ręce na przedmiotach, uderza rękami w przedmioty o ostrych i wyraźnych fakturach.

Hanna Pietruczanis– Zarembska

CZYTANIE METODĄ SYLABOWĄ

Wczesna nauka czytania, jako metoda stymulująca rozwój struktur mózgowych, pozwala na szybszy rozwój poznawczy, ułatwia i przyspiesza rozwój mowy, pozwala korygować wady wymowy oraz zapobiega rozwojowi dysleksji i jest również idealna dla dzieci dwujęzycznych.

Metoda wczesnej nauki czytania oparta jest na najnowszych badaniach neuropsychologicznych i wieloletnich doświadczeniach terapeutycznych i logopedycznych. Wykorzystując wiedzę o sekwencyjnych zdolnościach lewej półkuli mózgowej przy równoczesnym korzystaniu z symultanicznych sposobów przetwarzania bodźców językowych półkuli prawej, jest skutecznym sposobem nabywania umiejętności czytania ze zrozumieniem. Wszystkie zadania opierające się na pracy półkuli prawej, czyli globalne rozpoznawanie samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, rzeczowników w mianowniku, mają na celu wzbudzanie motywacji dziecka do nauki czytania oraz przeprowadzane są w taki sposób, aby jak najszybciej przejść do czytania analityczno-sekwencyjnego, lewopółkulowego.

Czytanie w/w metodą przebiega w określonej kolejności, etapami:

Etap I – od samogłosek prymarnych do sylaby otwartej

Etap II – od sylaby otwartej do pierwszych wyrazów

Etap III – czytanie sylab zamkniętych

Etap IV – czytanie nowych sylab otwartych i zamkniętych

Etap V – samodzielne czytanie tekstów

Wczesna nauka czytania daje ogromne możliwości stymulowania rozwoju dziecka. Poprzez czytanie kształtuje się wyobraźnia, która jest niezbędna do kreatywnego myślenia.

W programie wykorzystywane będą w szczególności metody aktywizujące. Zajęcia właściwe oparte na książeczkach z serii „Kocham czytać” łączone będą z aktywnościami twórczości plastycznej, technicznej, muzycznej i literackiej, zabawy ruchowe, co jeszcze bardziej uatrakcyjni zajęcia i pozwoli w znacznie lepszym stopniu osiągnąć założone cele.

Program przeznaczony jest dla dzieci we wszystkich grupach wiekowych od 3 do 6 lat, w zależności od poziomu rozwojowego grupy, może być realizowany w różnym czasie. Istnieje możliwość nauki w trybie indywidualnym.

CELE OGÓLNE:
• Nabywanie umiejętności czytania
• Stymulacja ogólnego rozwoju dziecka
• Aktywizacja obszarów warunkujących proces czytania:
– percepcja wzrokowa
– percepcja słuchowa
– motoryka
– operacje umysłowe
• Rozwijanie mowy
• Zapobieganie dysleksji
• Doskonalenie pamięci i uwagi
• Rozbudzanie zainteresowań czytelniczych
• Rozwijanie aktywnej postawy podczas zajęć
• Budowanie pozytywnej motywacji dziecka

CELE SZCZEGÓŁOWE:
Dziecko:
• Odczytuje zapis graficzny samogłosek, sylab oraz wyrazy i proste teksty
• Dokonuje analizy i syntezy wzrokowej obrazków i zapisów graficznych
• Dokonuje analizy i syntezy słuchowej wyrazów i tekstów
• Stara się prawidłowo wymawiać wyrazy
• Stara się samodzielnie wykonywać powierzone zadania
• Interesuje się czytaniem (także uważnie słucha czytanych bajek)
• Ma możliwość w sposób naturalny rozbudzać pozytywną motywację do czytania.
• Potrafi przez dłuższy czas skupić uwagę
• Kształtuje poczucie własnej wartości i samodzielności.
• Bezstresowo wkracza w świat pisma.
• Manipuluje, przekształca, odkrywa, eksperymentuje.

POMOCE DYDAKTYCZNE: książeczki „Kocham czytać” J. Cieszyńskiej, tablice demonstracyjne, publikacje „Moje sylabki”, pomoce wykonywane przez nauczyciela do zabaw edukacyjnych utrwalających dany materiał .Stymulacja prawej i lewej półkuli – zestaw zeszytów ćwiczeń ogólnorozwojowych A. Bali

Aby nauka czytania przebiegała sprawnie, umysł dziecka musi być odpowiednio do tego przygotowany. Zapoznawanie się z literami, pierwszymi sylabami musi być poprzedzone odpowiednim treningiem umysłowym. Ową gimnastykę mózgu zapewniają rozmaite ćwiczenia ogólnorozwojowe. Ćwiczenia ogólnorozwojowe dzieli się na kilka kategorii, w zależności od rodzaju stymulacji i typu kształtowanych umiejętności. Są to zatem:

1) Analiza i synteza wzrokowa
Wszelkie działania dziecka odbywają się pod kontrolą wzroku. Poziom analizy i syntezy wzrokowej wyznacza szybkość uczenia się czytania i pisania. Jeżeli dziecko nie jest przygotowane do szybkiego przeprowadzania analizy bodźców wzrokowych, nie będzie w stanie uczyć się czytać.
Jak rozwijać te umiejętności u dziecka? Od czego zacząć? Najpierw wykonujemy ćwiczenia na materiale tematycznym, a potem na atematycznym. Zadania polegają na:
• wyszukiwaniu wśród kilku obrazków tematycznych jednego, różniącego się szczegółem (tematyczne, atematyczne);
• identyfikowaniu w zestawie obrazków jednego pokazywanego na obrazku (tematyczne, atematyczne);
• odnalezieniu na dużej ilustracji sytuacyjnej przedmiotu pokazanego na pojedynczym obrazku (tematyczne, atematyczne);
• dopasowaniu brakujących części na obrazku tematycznym;
• składaniu obrazka z części;
• układaniu wzorów tematycznych z figur geometrycznych;
• układaniu wzorów atematycznych według podanych przykładów.

2) Ćwiczenia operacji myślowych
Umiejętność posługiwania się symbolami jest ściśle skorelowana z procesami opanowania języka. Wszelkie zadania, które ćwiczą myślenie przez analogię są pomocne w odkrywaniu reguł językowych.
Można wyróżnić cztery rodzaje treningu w zakresie operacji myślowych: sekwencje, pamięć symultaniczna i sekwencyjna, myślenie przyczynowo-skutkowe, klasyfikowanie:

– SEKWENCJE
Szeregowanie i odtwarzanie sekwencji to umiejętność, która warunkuje posługiwanie się językiem mówionym i pisanym ponieważ właśnie mówienie i pisanie polega na odtwarzaniu dźwięków w określonej kolejności. Ćwiczenia sekwencji ćwiczymy wg zasady naśladowanie, kontynuowanie, uzupełnianie. Najpierw dziecko odtwarza narysowaną sekwencję, potem kontynuuje wzór i uzupełnia. Stopień trudności zależy od liczby elementów i cechy różnicującej. Później sekwencje sylab są prototypem służącym do odczytywania nowych wyrazów.

– PAMIĘĆ SYMULTANICZNA I SEKWENCYJNA
Pamięć symultaniczna dotyczy zapamiętywania całościowego (globalnego). Informacje, które są przechowywane w ten sposób rozpoznaje dziecko prawopółkulowo na zasadzie podobieństwa (materiał tematyczny i atematyczny, różna ilość elementów i różne cechy elementów). Pamięć sekwencyjna dotyczy linearnego sposobu zapamiętywania i przechowywania informacji, lewopółkulowo czyli jest to ujmowanie relacji między elementami. Ten rodzaj pamięci warunkuje uczenie się języka (materiał tematyczny i atematyczny, różna ilość elementów i różne cechy elementów). W ćwiczeniach pamięci materiał znika z pola widzenia.

– MYŚLENIE PRZYCZYNOWO-SKUTKOWE
Ćwiczenia kształtujące tę umiejętność opierają się zazwyczaj na historyjkach obrazkowych. Dziecko wskazuje przyczynę, skutek, porządkuje wydarzenia w czasie.

– UMIEJĘTNOŚĆ PRZEPROWADZANIA KLASYFIKACJI
Trening zdolności przyporządkowywania do określonej grupy – materiał tematyczny i atematyczny.

3) Grafomotoryka; koordynacja wzrokowo-ruchowa
Są to ćwiczenia przygotowujące dziecko do nauki pisania, np. rysowanie po śladzie, kolorowanie, szlaczki, itp.


4) Lateralizacja
Warunkuje spostrzeganie rzeczywistości. Układanie od lewej do prawej.

H. Pietruczanis – Zarembska

Ta strona używa plików cookies (ciasteczka). Polityka prywatności

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close